Poradnik webdesignera
Strona główna
Uwagi ogólne
Błędy
Przykazania
Artykuły
Linki
Słowo od autorki
Format JPG (DOS) lub JPEG (Unix) - Joint Photographic Expert Group - został zaprojektowany dla potrzeb zapisywania fotografii oraz ilustracji wielobarwnych, szczególnie tych, które charakteryzują się subtelnym przechodzeniem kolorów.
W pliku JPG obraz jest bardzo wydajnie zakodowany, ponieważ wykorzystywana jest do tego cała wiedza o właściwościach ludzkiego oka – dzięki temu pewne informacje o kolorach, które i tak nie będą zauważone, mogą zostać po prostu pominięte.
O ilości kolorów - czyli jak to wygląda w naturze
Plik JPG jest zapisywany w formacie RGB - tzw. “true color” lub “full color” (kolor rzeczywisty; kolor pełny, kompletny). Ilustracje w formacie RGB używają trzech grup kolorów po 8 bitów, do zapisu wartości każdej ze składowych: czerwonej, zielonej i niebieskiej (ang: red, green, blue - RGB). Daje to w sumie 24-bitowy piksel (8+8+8=24), przy czym każda ze składowych może przyjąc wartośc od 0-255. Mamy więc do dyspozycji 256 możliwych odcieni koloru czerwonego, 256 odcieni zielonego i 256 odcieni niebieskiego, co daje nam możliwość przedstawienia milionów kolorów (256*256*256 = 16,777,216 róznych kolorów).
Gdy zapisujemy plik JPG w skali szarości - głębia kolorów jest 8-bitowa, co daje nam 256 odcieni szrości.
Cechy formatu JPG
- możemy zastosować pełną gamę kolorów
- mamy możliwość ustalenia stopnia kompresji, a co za tym idzie jakości obrazu oraz rozmiarów pliku
- plik może być zapisany jako progresywny - jest on wtedy pokazywany etapami w kilku przejściach
- plik w formacie JPG ma niewielkie rozmiary
- JPG dużo lepiej niż GIF nadaje się do zapisu ilustracji czarno-białych
- pliki JPG nie mogą być przezroczyste
- plik w formacie JPG niezbyt dobrze się prezentuje, gdy ilustracja zawiera duże obszary jednolitego koloru, mało kolorów, czy też ostre, wyraźne krawędzie linii (przykłady poniżej – rys.1-3)
- JPG nie nadaje się do prostych obrazków, ikonek nawigacyjnych, miniaturek (patrz rys. 4-5)
Porównanie formatów JPG i GIF:
|
|
rys 1. – ilustracja zapisana w formacie JPG o małym stopniu kompresji. Widoczne są nieznaczne przekłamania kolorów. Plik ma dużą objętość. |
|
|
rys 2. – ilustracja zapisana w formacie JPG o znacznym stopniu kompresji. Widoczne są wyraźne przekłamania kolorów. |
|
|
rys 3. – ilustracja zapisana w formacie GIF – duże jednokolorowe płaszczyzny prezentują się idealnie, wielkość pliku jest trzy razy mniejsza niż pliku JPG o podobnej jakości |
|
|
|
|
|
rys. 6 - ten sam obrazek zapisany w formacie GIF jest praktycznie takiej samej jakości, lecz zajmuje znacznie mniej: 6 762 KB |
Progresywny JPG W przypadku formatu JPG mamy możliwość wyświetlenia jego zawartości etapami, zamiast linia po linii. Mechanizm ten funkcjonuje w podobny sposób jak plik formatu GIF zapisany z przeplotem.
Dzięki temu możemy znacznie szybciej zobaczyć zarys ilustracji oraz zorientować się co ona przedstawia. Należy jednak pamiętać, że pliki zapisane jako progresywne ładują się wolniej.
Kompresja formatu JPG
Kompresja JPEG jest kompresją stratną, ponieważ ograniczenie wielkości pliku jest uzyskiwane poprzez usunięcie niektórych jego fragmentów. Pociąga to za sobą pogorszenie jakości obrazu. Mniejsza wartość procentowa stopnia kompresji (czyli większa kompresja) daje nam w rezultacie mniejszy rozmiar pliku, ale także gorszą jakość obrazu. Skala kompresowalności ma zakres od 1-100. Plik w formacie JPG, przy nieznacznej stracie jakości, może osiągnąć stopień kompresowalności nawet 50:1. Jeżeli jednak zastosujemy wartość niższą niż 55, straty jakości grafiki będą wyraźnie widoczne. Zasadniczo do dużych zdjęć należy stosować 50%, zaś do małych ilustracji 75%.
Technicznie rzecz biorąc, kompresja pliku JPG polega na podzieleniu ilustracji na określone strefy barw układanych w kwadratowe kształty. Oddzielane są również informacje o jaskrawości i odcieniach kolorów. W pliku zapisywane są raczej informacje o różnicach pomiędzy grupami pikseli, niż o samych pikselach. Taki sposób dzielenia jest wyraźnie widoczny w przypadku źle skompresowanej ilustracji. Pojawia się wtedy charakterystyczna ‘otoczka’ wokół fragmentów ilustracji, szczególnie w przypadku gdy mamy do czynienia z intensywnym cieniowaniem. Dodatkowo, gdy odczytamy plik JPG, wprowadzimy w nim zmiany i ponowanie zapiszemy - spowoduje to kumulację zniekształceń.
Przykład kompresji plików JPG - zwróć uwagę na znaczną stratę
jakości obrazu i charakterystyczny podział obszaru zdjęcia na
kwadratowe fragmenty:
rys. 7 |
rys. 8 |
rys. 9 |
Powiększenie fragmentu rysunku 9 |
Należy pamiętać, że kompresja JPG jest kompresją stratną i ma charakter nieodwracalny, ponieważ informacje o pewnych fragmentach ilustracji są usuwane. Z tego powodu, gdy zapiszemy plik kompresując go, nigdy nie odzyskamy informacji, które zawierała oryginalna ilustracja. Warto jest zachować wyjściową ilustrację, a następnie eksperymentować z różnymi stopniami kompresji.
Agnieszka Richter
Artykuł został napisany dla Optimus
Pascal S.A. Publikowanie całości lub fragmentów niniejszego artykułu
jest zabronione bez zgody właściciela.